Münferit Hüzünler Silsilesi

Mehmet Özer, şiir ve müzik arasında köprü kuran, her ikisinin de derin izlerini taşıyan bir kalem. Sözcükleri bir besteci titizliğiyle seçer, dizelerinde melodik bir akış yakalar. On iki yılın biriktirdiği duygular, bu kitapta hayatın kırılgan halkalarına dönüşüyor; küçük sevinçlerin bile nasıl yarım kaldığını, hüznün nasıl bir zincir gibi biriktiğini anlatıyor. Çağın ruhunu yansıtan şiirler, okurda kendinden bir yankı uyandırıyor. Ahmet Haşim’in gizemli dünyası, Tanpınar’ın zamansızlığı, Attila İlhan’ın isyankâr sesi ya da Orhan Veli’nin yalınlığı; bu dizelerde onları çağrıştıran izler bulmak mümkün. Özellikle İkinci Yeni’nin etkisi, şiirlerin dokusunda kendini gösteriyor. Mitolojiden felsefeye, resimden müziğe uzanan göndermeler, metinleri zenginleştirirken, sözcük oyunları ve alışılmadık imgeler de şiirlere özgün bir hava katıyor. Her dize, hem ahenkli bir bütünün parçası hem de tek başına anlamlı bir durak.