Münevver Arkadaş

Türkiye’nin üzerine bir gölge düşmüş, ama kimse tam olarak nereden geldiğini kestiremiyor. Tehlike mi, yoksa tehlikede olmak mı? Bu ikilem, bir yazarın zihninde dönüp duruyor. Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı, haritalarda çizilen sınırlarla örtüşüyor sanki; topraklarımızdan geçen dev bir oyun tahtası gibi. Her şeyin bir planın parçası olduğunu düşünmek bile ürpertici. Telefonun aniden çalmasıyla irkilirken, karşısındaki ses soğuk bir gerçekliği fısıldıyor: Artık kimse senin yanında değil. Ne devlet kurumları, ne halk, ne de dünya. Küresel güçler ulus devletleri boğazından yakalamış, kendi kendilerini yok etmeye razı ediyorlar. Peki, bu durumda kime güveneceksin? "Allah’a," diye yanıtlıyor içinden, ama CIA’ların, MOSSAD’ların bile ötesinde bir güç mücadelesinin ortasında buluyor kendini. Siyasi tavırlı yazarlar arkalarına bir güç dayar derler ya, peki ya o güç de artık yoksa?