Mümtehine

Hayat, bir sınavdan ibaretmiş gibi akıp gidiyordu. Umutların peşinde koşarken, kimi zaman düş kırıklıklarıyla, kimi zaman beklenmedik acılarla karşılaşmak kaçınılmazdı. Bazen baharın tazeliği içinde sonbaharın hüznünü, bazen de yazın kavurucu sıcağında içini ürperten bir kışı yaşardın. Zaman, yapraklar gibi dökülürken, her geçen gün hesap gününe bir adım daha yaklaşırdın. Yanlış seçimlerin ağırlığı altında ezilen kadınlar, pişmanlıklarının yükünü taşımaktan yorulduklarında artık çok geç olmuştu. Oysa doğru yolu gösteren rehberler, her daim vardı: ayetlerin ışığı, peygamberlerin öğütleri... Ne yazık ki çoğu insan, bu gerçeğin farkına varmadan ömrünü tüketiyordu. Dünya, cennetten uzaklaştırılan insana sunulmuş bir fırsattı aslında. Yaradan, bu yolculuğa "imtihan" adını vermişti.