Müebbet Türküsü

Nevzat Çelik’in *Müebbet Türküsü*, acının ve yalnızlığın iç sesini fısıldayan bir roman. Her satır, insanın içine çöken karanlığı, kopup gelen fırtınaları anlatıyor. Soluk soluğa, bir nefesin yetip yetmeyeceğinden kuşku duyuyor; tenine sinmiş sıcaklığın, bir buğu gibi uçup gideceği endişesiyle titriyor. Yastık, dudakları aralayan bir kış esintisi gibi soğuk; yatak, sırtını döndüğünde yangından çıkmış bir bedenin yanıklara bulanmış hali. Çocuğun çığlığı, içine gömülüp kalmış; dost kapıları yüz çevirmiş, acıyla dolup taşan bir yürek, kendi kabuğuna çekilmiş. Sözcükler, bir türkü gibi akıp gidiyor; bitmeyen, dinmeyen...