Mudejares & Sefarades

1492, İspanya’da Reconquista’nın zaferle noktalandığı yıl oldu; sekiz asırlık Endülüs egemenliği son buldu. Bu dönüşüm, geride kalan Müslüman ve Yahudi toplulukları derin bir belirsizlikle baş başa bıraktı. Müdeccen adı verilen Müslümanlar, bir kısmı zorla sürülene dek uzun yıllar ülkede kaldı; Sefarad Yahudileri ise anında sınır dışı edildi. İspanya, Hristiyanlaştırma politikalarıyla Engizisyon’un gölgesinde sistemli bir baskı uyguladı; din değiştirmeyenler ya göçe zorlandı ya da acımasızca cezalandırıldı. Bu büyük sürgün, sadece bir toprak kaybı değil, kültürel bir yıkımdı. Osmanlı İmparatorluğu, bu trajediden kaçanları kucakladı. Yahudilerin yanı sıra Müdeccenler de Anadolu’dan Balkanlara, Kuzey Afrika’ya kadar uzanan topraklarda yeni bir yaşam kurdu. Korsanlık faaliyetleri ve Cezayir beylerinin desteğiyle Osmanlılar, hem göçmenlere kucak açtı hem de Akdeniz’deki İspanyol baskısına karşı güçlü bir.