Mübrem

Haritanın kıyısında, rüzgârın fısıldadığı isimsiz bir limanda demir almış geminin son yolcusu, bilinmeyen sulara açılmanın ağırlığını omuzlarında taşıyor. Dört mevsimi bir arada soluyan bu adam, yabancı dillerin ve uzak yüzlerin arasında kaybolup gitse de, kalbinin derinliklerinde yankılanan bir sese tutunuyor: Aşkın, zamanın ötesindeki o gizemli güzelliğine. Her dalga, ona unuttuğu bir anıyı hatırlatırken, her rüzgâr, içindeki isyanı yeniden alevlendiriyor. Kısacık bir yolculuk, sonsuz bir sorgulamanın kapılarını aralıyor.