Moskova Gazinosu

Gece, Moskova Gazinosu'nun loş ışıkları altında ağır ağır soluklanıyordu. Kadının yüzündeki o sıcak tebessüm, erkeğin içindeki boşluğu dolduramamıştı bir türlü. Ne kadar nazik olursa olsun, adamın mesleği acımasız kurallar koyuyordu önüne. Belki şarkılarda anlatıldığı gibi son bir öpücük kondurabilirdi dudaklarına, belki değil... Ama artık hiçbir şeyin önemi yoktu. Eşyalarını toplayıp gazinonun arka kapısından süzüldüğünde, geride bıraktığı her an, dumanlı bir geçmişin içinde eriyip gitti. Dışarıda, yıldızlar pırıl pırıldı gökyüzünde; yalnız bir tanesi eksikti sanki. O eksiklikle birlikte yürüdü geceye doğru, adımları ağır, yüreği daha da ağır.