Mor Çarşaflar Sonatı

İnsanın en derin yaralarına dokunan bir şiirsel anlatı, *Mor Çarşaflar Sonatı*. Yazar, Nuh’un tufanından Musa’nın çöllerine, İsa’nın çarmıhından günümüze uzanan kadim hikâyeleri, modern bir acıyla yeniden yorumluyor. Suya batan yeminler, kırılan umutlar, içine gömülen haykırışlar... Her satır, insanın yenilgilerle dolu yolculuğunda bir ayna tutuyor. Kelimeler, birer mızrak gibi saplanıyor zihne: "Asanı suya değil söze sapla" derken, dilsiz kalan hakikatin peşine düşüyor. Aşk, zina diye yaftalanırken; tanrılar bile yalnızca bir kez yaşanacak anların peşinde. Su gibi akıp giden hayat, dağlara dokunan ruhun yalnızlığıyla buluşuyor. İsa’nın sırtındaki kambur, ezilenlerin şöhreti haline gelirken, yazar, çarmıha gerilen aşkın izini sürüyor. Bu kısa ama yoğun metin, insanın içindeki fırtınaları, kadim anlatıların gölgesinde anlatıyor. Saf bir çığlık, bin yıllık hilelerin arasında kaybolan insanın sesi oluyor..