Mizaç İlmi İle Varlığın Tahlili

Yaşamın her zerresinde bir düzen, bir uyum ve derin bir anlam gizli. Gökyüzünün mavisi, toprağın sessiz sabrı, kuşların her sabah şükranla yükselen şarkıları... Hepsi bir bütüne hizmet ediyor, her biri kendi rolünü bilerek. Peki ya insan? Kendini bu muazzam dengeye yabancı hisseden, yılların geçişiyle birlikte aynı sorunların içinde dönüp duran, anlam arayışında kaybolan insan... Oysa yaratılışın en şereflisi olarak bu dünyaya gönderilen bizler, aslında her şeyin bize fısıldadığını duyamıyor muyuz? Doğadaki her canlı, kendi özüne teslim olmuşken; çiçekler renklerinden, meyveler tatlarından, hayvanlar biçimlerinden memnunken, biz neden kendi yerimizi bulmakta zorlanıyoruz? Yaşamın akışı içinde savrulup dururken, farkında olmadan kapalı kapıların ardında bekleyen fırsatları gözden kaçırıyoruz. Oysa kapılar asla kapanmadı; biz sadece anahtarı çevirmeyi unuttuk. Her zorluk, bir rehber; her engel, bir ders.