Mitlerden Gerçeğe Büyük Savaş - 19. Yüzyıl Emperyalizminde Son Perde

Savaşların ansızın patlak vermediği, ardında uzun bir birikim ve hazırlık dönemi yattığı açık. Peki, neden tarih incelemelerinde çoğunlukla siyasi ve askeri gelişmelere odaklanılırken, 19. yüzyıl Avrupa’sının toplumsal dokusunu şekillendiren sanat, bilim ve düşünce dünyası göz ardı ediliyor? Oysa imparatorlukları yöneten aristokratlar, halklarıyla duygusal bağ kurmaktan uzak, çoğu zaman farklı uluslardan evliliklerle güçlerini pekiştiren bir seçkinler sınıfıydı. Kilise, iktidar yarışının dışında kalmıyor; seferberlik çağrısı yapıldığında ise ülkeler, birbirlerinden geri kalma korkusuyla milyonları cephelere sürüyordu. Asıl unutulan, değersizleştirilen insandı. Kültürel emperyalizm, kitleleri önce düşünmeyi istemez, sonra düşünemez hale getirirken, gerçekleri çarpıtıyordu. Ana akım tarih anlatıları ise olayları açıklamak yerine, yüzeysel ve örtük bir dille geçiştirmeyi tercih ediyor. Geçmiş, aslında.