Misafir

Esin, bilinçsizce gözlerini açtığında kendini garip bir dünyanın içinde bulur. Duvarları beyaz badanalı, koridorları sessizlikle dolu bu yerde herkesin bir adı vardır: Hastalar "misafir", hemşireler "abla", başhekim ise "baba". Nasıl geldiğini, neden burada olduğunu hatırlamaz. İlk tepkisi isyandır, ama zamanla bu tuhaf "Ev"in kurallarına boyun eğmenin daha az acı vereceğini fark eder. Dışarıdan bakıldığında sıradan görünen bu mekan, aslında içindeki herkesin hikâyesiyle doludur. Esin, bu labirentte kaybolmamak için uğraşırken yanında ona destek olanlar çıkar: Bir "abla" ve iki "misafir". Birlikte, bu kapalı dünyanın sırlarını çözmeye çalışırlar. Nermin Yıldırım, akıl hastanesinin soğuk duvarları arasında dolaşırken, hem içeridekilerin hem de dışarıdakilerin kırılgan hayatlarına dokunuyor. Herkesin bir yokuşu vardır; kimisi elini tutan biriyle çıkar, kimisi ise düşme korkusuyla tırabzanlara yapışıp kalır..