Minik Bir Adım

Yolculuğumun başında durup dururken ürperirdim; sonsuz gibi görünen o yola adım atmak, önüme bakmak bile beni ürkütürdü. Şimdiyse artık korkmuyorum. Kim bilir kaç kişi yanımda hızla geçip gitti, kim bilir kaç omuz çarptı geçerken, kim yolda yürümeyi bırakıp kenarda kaldı ve mücadele etme cesaretini gösteremedi. Belki de bazıları, benim attığım o küçük ama kararlı adımları görüp içten içe kıskandı. Ama önemli değil. Şimdi anın hakkını vermek, o anı yaşamanın verdiği gururu hissetmek benim için her şeyden değerli. Bu yolda, cesaretlerini toplayıp adım atmaya çalışan herkesle yan yana yürümek, omuz omuza vermek istiyorum. Çünkü biliyorum ki, bazen en küçük adım bile büyük bir değişimin ilk kıvılcımı olabilir.