Millet-i sadıka'dan Hayk'ın çocuklarına Ermeniler

Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde, iç ve dış tehditlerin yoğunlaştığı bir ortamda, devletin güvenliğini sağlamak adına alınan kararlar tarihsel bir zorunluluk olarak değerlendirilir. Ermeni toplumunun bir bölümü, dönemin karmaşık koşullarında devlete sadık kalırken, diğerleri bağımsızlık arayışına girer. Bu ikilem, merkezi otoritenin sınırlarını koruma refleksiyle birleşince, geniş çaplı bir göç politikası kaçınılmaz hale gelir. Peki, benzer iç çatışmalarla karşılaşan diğer devletler nasıl bir yol izlemişti? Ya da yüzyıllar boyunca kendi topraklarında acı çeken Türklerin yaşadığı travmalar hangi duyguları doğurmuştu? Bu kitap, tarihin gri tonlarını çocukların anlayabileceği bir dille ele alıyor. Olayları tek bir perspektife hapsetmeden, farklı bakış açılarını sorgulamaya davet ediyor. Geçmişin izlerini sürerken, empati kurmanın ve tarihsel gerçekleri nesnel bir gözle değerlendirmenin önemini vurguluyor.