Miço

Sözcükler sustuğunda, içindeki fırtınayı kimse duymaz sanma. Dilini ısıran kelimeler, bir gün yüreğini de parçalar. Umut, en zayıf anında değil, en çok güvendiğin yerde kopuverir; tıpkı bir ipin en sağlam yerinden kopması gibi. Cesaretin son damlası çekildiğinde, geriye kalan yalnızca zincirlerin soğukluğu olur. *Miço*, sessizliğin değil, haykırışın peşine düşen bir yolculuk; kaybolanların değil, kaybedilenlerin hikâyesi. Her satır, unutulmuş bir çığlığın yankısını taşır.