Michelangelo Antonioni

Antonioni’nin sinema anlayışı, sanatta özgürlüğün ve yaratıcılığın sınırlarını zorlar. Ona göre gerçek bir sanatçı, var olanı olduğu gibi aktarmakla yetinmez; onu dönüştürerek, yeniden biçimlendirerek kendine has bir dille ifade eder. Bir hikâyenin kaynağı ister edebiyat, ister gazete haberi, isterse hayal gücü olsun, önemli olan onu nasıl ele aldığınızdır. Dostoyevski’nin *Suç ve Ceza*sı, yazarının ona kazandırdığı derinlik sayesinde sıradan bir olay örgüsünden sıyrılır. Aynı hikâye, farklı ellerde basit bir anlatıya dönüşebilir ya da bambaşka bir sanat eserine dönüşebilirdi. Antonioni de bu yüzden filmlerinin hikâyelerini çoğunlukla kendisi yazar; çünkü ona göre biçim, içeriğin kendisinden daha belirleyicidir. Sinema, gerçekliği olduğu gibi yansıtmak değil, onu yeniden kurarak anlamlandırmaktır.