Mezhepler

Osmanlı Devleti, devletin ve toplumun bütünlüğünü korumak adına Ehl-i Sünnet inancına sıkı sıkıya bağlı kalmış, bu alanda her türlü sapmaya karşı titiz bir duruş sergilemiştir. Öyle ki, Safevi döneminde İran'da ortaya çıkan bazı dini yeniliklerin terk edilmesi karşılığında Caferiliğin beşinci mezhep olarak tanınma talebi, devletin bu hassasiyeti nedeniyle geri çevrilmiştir. Benzer şekilde, II. Abdülhamid dönemi İran ile diplomatik ilişkilerin geliştirilmesine rağmen, Şiiliğin yayılma ihtimaline karşı son derece dikkatli bir politika izlenmiştir. Günümüzde mezhepler üzerinden şekillenen siyasi ve dini çekişmelerin giderek arttığı bir dönemde, bu eser tarihin nasıl benzer döngülerle tekrarlandığını gözler önüne seriyor. Geçmişin dersleriyle bugünü anlamak isteyenler için önemli bir kaynak.