Mezar Odası

Gölgesi yere düşen kılıcın parıltısı, Nihat’ın gözlerini kamaştırdığında artık çok geçti. Kralın buz gibi bedenine bakarken, ölümün soğuk nefesini ensesinde hissetti. Oysa o, her zamanki gibi yalnızca gölgelere takılıp kalmıştı; kılıcın kendisi değil, kılıcın yansıttığı ışık umurundaydı. Maddeye olan zaafı, neyin araç neyin amaç olduğunu ayırt etme yetisini çoktan köreltmişti. Ölüm anında bile aklına gelen, altınların parlaklığı ya da kılıcın keskinliği değil, sadece o anlık ışıktı. Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide, Nihat için her şey bir gölge oyunundan ibaretti.