Meydan Dayağı

Günümüz şiir dünyasında, anlamlı dizeleri bulmak adeta samanlıkta iğne aramaya dönmüş durumda. Kaliteli şiirin peşindeki bu yorucu arayış, hem şiirin kendisini hem de okurunu yıpratıyor; en çok da gerçek değeri anlaşılmayan, ulaşamadığı kitleye hasret kalan nitelikli eserler zarar görüyor. İkaros Yayınları, bu soruna el atarak "2000'ler Şiirinde Yürüyüş..." serisini başlattı. Amacı, okuru unutulmaz dizelerle buluşturmak. Bu serinin dikkat çeken kitaplarından biri de Engin Özmen'in *Meydan Dayağı*. Özmen, sözcükleri bir ressamın fırçası gibi kullanıyor; her dizesi, günlük hayatın sıradanlığında saklı derinlikleri gün yüzüne çıkarıyor. Şiirlerinde, tren raylarında yol alan bir adamın öfkesi, balkonda içilen çayın hüznü, dağların buruşmuş kağıt gibi katlanmış sessizliği var. Okuru, harflerin mürekkep ve ağaç arasında gizlenen yolculuğuna çıkarıyor; lafla dolanmadan, samimiyetle konuşuyor. "Üzgünlük, seni.