Mey-keş Adımlar (İstiklal)

Bazen en derin yaraları başkaları değil, biz kendimiz açarız. İhanet dediğimizde aklımıza ilk gelen, sevdiklerimizin bizi yarı yolda bırakmasıdır; oysa asıl ihanet, insanın kendi yolunu kaybetmesidir. Hedeflerinden sapmak, anların kıymetini bilmemek, mutluluğu unutup sadece nefes almak... Hayatın sonsuz sanılan akışında kaybolmak, farkında olmadan yaşamayı ertelemektir. Oysa hayat, acımasız bir öğretmendir; duyguları umursamaz, herkese aynı sertliği gösterir. Tek bir ömür, milyarlarca insanın paylaştığı bu yolculukta, en büyük zararı veren hep kendimiz oluruz. Çünkü bedenimizin hangi noktasının nasıl acıyacağını biliriz – ama hayatın nereden çıkıp geleceğini göremeyiz. Kendine ihanet eden, kendini en beterine mahkum eder.