Mevsimsiz Şiirler

Celal Oymak’ın *Mevsimsiz Şiirler*’i, ayrılığın derin izlerini ve aşkın zamanla sınanan sabrını dizelere döker. Kayıp, özlem ve vazgeçilmez bir sevdanın peşinde koşan şair, yokluğun ağırlığını her satırda hissettirir. "Bin ömür de yetmez" diyen bir yürek, tek bir anı bile feda edememenin acısını taşır. Sözcükler, mevsimlerin ötesinde bir duygu iklimi yaratır; ne kışın soğuğu ne yazın sıcaklığı, bu iç yangınını dindirebilir. Oymak, aşkı yalnızca bir duygu değil, varoluşun ta kendisi olarak sunar. Kırık dökük cümleler, yitirilmiş zamanların sessiz çığlıklarına dönüşür. Sayfalar arasında dolaşırken, okur da bu hüznün ortasında bulur kendini; belki de hiç bitmeyecek bir bekleyişin.