Mevsimleri Geç Kalbim

Zamanın sessiz akışında kaybolan bir yürek, mevsimlerin ötesine uzanan bir yolculuğa çıkar. Her adım, geçmişin gölgesinde dans eden anılarla örülüdür; her nefes, unutulmuş duaların yankısını taşır. İçindeki tanrıçalara sığınır gibi, kutsal bir yalnızlıkla sarınır, kendi varoluşunun tapınağında secde eder. Şiirin kırılgan dokusuna sinen acılar, birer ayet misali, ruhunu yıkayan vaftiz suyuna dönüşür. Düş ile gerçek arasında savrulan bu kalp, doğduğu güneşe doğru eğilirken, arzularını ayaklarının altına serer. Yaşanmış ve yaşanmamış günahların ağırlığıyla belini büker, ama yine de yürür. Her satır, bir çığlık, bir fısıltı, bir itiraftır; her kelime, sise damlayan bir damla gibi, geç kalmışlığın izini sürer.