Mevlana'nın Rubaileri

Gül bahçeleri, sema döngüleri, sevgilinin yüzü... Hepsi birer işarettir aslında; asıl aranan, o gizemli birliktir. Ey insan, sen evrenin sırlarının bir kopyası, ilahi güzelliğin yansımasısın! Dışarıda arayıp durduğun her şey, zaten içindedir. Dün gece karşımda beliren o tatlı dilli, güneş yüzlü güzel, beni uyandırdı: "Güneşi gördün ya, artık kalkmanın vakti geldi" dedi. Çünkü senin ruhumla benim ruhum birdir; sen bende, ben sende erir, kayboluruz. Aramızdaki bağın özü, ben ile senin silindiği yerdedir. Biz hem aynayız hem de ona bakan yüz; hem ebedi kadehin sarhoşları, hem şifa hem de dert. Aşk beni kendine çeker, ben de onu; bazen kollarım onun boynuna dolar, bazen o beni kendine çeker. Ruh bedene, beden ruha, ruh da aşka âşık... Her şey birbirinde erir, her şey bir olur.