Mevlana'da Aşk ve Varoluş

Mevlana'nın öğretisinde aşk, yalnızca bir duygu değil, varoluşun derinliklerine uzanan bir yolculuktur. Kapıyı çalan âşık, ilk gelişinde "ben" diyerek kendini öne sürer; ancak sevgili, bu bencilliğin farkına varmasını ister. Yıllar süren bir olgunlaşmanın ardından geri döndüğünde ise "sen" der ve gerçek aşkın kapısını aralar. Mevlana'ya göre, "ben" demek bile insanı günahın eşiğine getirir; asıl varlık, yoklukta, hiçlikte gizlidir. Bu kitap, Mevlana'nın aşk felsefesi üzerinden cehaletten aydınlanmaya uzanan yolu inceliyor. Bilmenin amacı, bilginin ötesine geçip bilincin özüne ulaşmaktır. Cehalet, bilmemenin karanlığında kaybolmaktır; aşk ise bu karanlığı delip geçen ışıktır. Yazar, Mevlana'nın sözleriyle, insanın kendi varlığını aşarak gerçek benliğe nasıl ulaşabileceğini gösteriyor.