Mevlana Jalaluddin Rumi / A Short Biography and Selected Verses

Mevlana Celaleddin Rumi’nin çocuklara gösterdiği sevgi, küçük yüreklere dokunan bir anıyla anlatılır: Bir gün sokakta oynayan çocuklar, onu görünce koşup selam verir. Mevlana da aynı içtenlikle eğilerek karşılık verir. Uzakta kalan bir çocuk, arkadaşlarına yapılan bu ilgiyi görünce heyecanla bağırır: "Beni bekleyin, geliyorum!" Mevlana durur, çocuğun yanına varmasını bekler ve ona da aynı saygıyı gösterir. Bu basit ama derin an, onun insan sevgisinin ne denli samimi olduğunu gözler önüne serer. 1273 yılında Konya’da vefat eden Mevlana, ardında engin bir manevi miras bırakır. Oğluna bıraktığı öğütler, bugün hâlâ yol gösterici nitelik taşır. Ölümü sırasında yas tutanlar arasında Müslümanlar kadar Hristiyanlar da vardır. Bir Hristiyan’a, neden bir Müslüman mezarı başında ağladığı sorulduğunda şu cevabı verir: "Biz onu zamanımızın Musa’sı, Davut’u, İsa’sı olarak görüyoruz. Onun öğrencileri, takipçileriyiz.".