Mevlana Celaleddin Rumi Hazretleri

Mevlana, çocukların neşeli dünyasına her zaman kapılarını açan, onlarla gönülden bağ kuran bir bilgeydi. Bir gün sokakta karşılaştığı çocuklar, şakacı bir tavırla etrafını sarıp "Artık bizim tutsağımızsın, kaçış yok!" diye seslenmişler. Mevlana, onların oyununa gülümseyerek katılmış, ellerini havaya kaldırıp teslim olmuş gibi yapmış. "Vah başıma gelenler, esir düştüm!" diye mırıldanmış. Çocuklar, ciddiyetle fidye istediklerini söyleyince, Mevlana da üstünü başını yoklamış, cebinden çıkardığı cevizleri uzatmış: "Bunlar kurtulmam için yeter mi?" Çocuklar, cevizleri alıp sevinçle uzaklaşmış. Mevlana, arkalarından bakarken içten bir tebessümle "Tıpkı Yusuf gibi, ucuz kurtuldum" diye düşünmüş. Bu küçük anı, onun çocuk sevgisini ve hayata neşeyle bakışını ne güzel anlatıyor.