Mevila`91

Deniz kıyısında, ay ışığının suya düşen yansımalarıyla dans eden bir anı anlatıyor Mustafa Kutlu. Soğuk rüzgârın ellerini üşüttüğü, ama zihninde canlanan hatıraların sıcaklığıyla ısındığı bir gece... Beyaz bir elbisenin dalgalanan etekleri, rüzgârda savrulan saçlar, avuçlarını yakarcasına tutulan eller... Yakamozlar bile onlara gülümsüyor sanki, oysa deniz artık o eski bakışıyla bakmıyor yüzlerine. Çakıl taşlarına eğilip, "İşte tam buradaydı," diye fısıldıyor içinden; geçmişin izlerini arıyor ayaklarının altında. Gözlerinde saklı ne varsa, hepsi bir anda canlanıyor – hem acıtan hem de unutulmaz.