Mete Han

Mete Han’ın sesi, bozkırın dört bir yanına yayılan bir yemindir: Güneşin doğduğu uçsuz bucaksız ovalardan, batıdaki Hazar’ın serin sularına; kuzeydeki buz tutmuş topraklardan, güneydeki Himalayaların doruklarına kadar uzanan her karış yer, Hunların atalarından miras kalan kutsal vatanıdır. Zamanla yitirilmiş olsa bile, bu topraklar yeniden birleşecektir. Çünkü bu topraklar, göklerin emaneti, adaletin ve birliğin simgesidir. Mete, atalarının izinden yürüyerek, Hunların kılıçla koruduğu bu topraklarda huzuru sağlamak, halkının canını, malını ve onurunu gözetmek için savaşır. Her attığı ok, Turan’ın sınırlarını çizen bir nişandır; her zafer, göklerin adaletini yeryüzüne taşıyan bir adımdır. Geçmişin mirası, geleceğin umudu olurken, Mete’nin sözleri yalnızca bir komutanın değil, bir milletin ruhunu yansıtır: "Bu topraklar bizimdir ve biz, bu emaneti korumakla yükümlüyüz.