Metafor

1915 yazının kavurucu bir sabahı, Doğu Cephesi’nde savaşın gölgesi her yanı sarmıştı. Osmanlı topraklarında, yıllardır yan yana yaşayan komşular birden düşman kesilmiş, Ermeni çeteler arkadan vurarak acımasız bir kaos yaratmıştı. O gün sokakların sessizliğine gömülmüş bir anne, kucağında taşıdığı minik kızı ve elinden tuttuğu biraz daha büyük çocuğuyla adeta görünmez olmaya çalışıyordu. Önce elindeki küçük kızın avucuna sessizce bir şeyler sıkıştırıp onu sokağın köşesine bırakıyor, sonra birkaç adım öteye çekilerek endişeyle izliyordu. Çocuğun ağlaması yüreğini dağlayınca geri dönüyor, bu kez kucağındaki bebeği yere bırakıp büyük kızı alarak uzaklaşmaya çalışıyordu. Ama her seferinde hıçkırıklar onu geri çekiyordu. İki yavrusundan birini bırakıp gitmek zorundaydı, fakat hangisini? Anne yüreği, bu imkânsız seçimi nasıl yapacaktı?