Mesnevi / Seçme Hikayeler

Bir yolcu, yıllardır hasret kaldığı dostunun eşiğine varır. Kapıyı tıklar, içerden gelen ses "Kimsin?" diye sorar. Adam, "Ben," der çekinerek. Dostu ise şu karşılığı verir: "Burada ham yüreklerin yeri yok. Ayrılık ateşi seni pişirmediyse, bu sofraya oturamazsın." Yüreği buruk, giden yolcu bir yıl boyunca hasretin ateşinde kavrulur. Dönüşünde kapıyı yeniden çalar, ama bu kez sesi titrer: "Senin aşkınla yanıp tutuşan benim." Dostu, "Madem ben oldun, gir içeri," der. Artık ikilik yoktur; tek bir yürek, tek bir kapıdan içeri adım atar. Mevlânâ’nın hikmet dolu sözleri, aşkın ve olgunluğun kapılarını aralar.