Merkür ve Mucize

Sezen’in yüreğinde bir umut, Tuna’nın avuçlarında kaygan bir heyecan, Ebru’nun dudaklarında buruk bir gülümseme, Mira’nın gözlerinde ise bilinmezliğin pırıltısı vardı. Her biri, terasta buluşup "ben hiç" diye başlayan oyunun kurallarına teslim olduğunda, sıradan bir gece aniden dönüşmeye başladı. Dertler dileklerle, kahkahalar fısıltılarla, dedikodular ise gizemli sırlarla yer değiştirdi. O an fark ettiler: Kendi hikâyelerini yazmanın zamanı gelmişti. İlk buluştukları akşam, gökyüzüne uzanan ağacın altında birbirlerine dokundular. Yıllar boyu yan yana yürüdüler, birbirlerine sağlık, aşk ve ilham taşıdılar. Yalnızken bile güzeldiler, ama birlikte olduklarında adeta büyülü bir ikiliye dönüştüler: Merkür ve Mucize. Kaderlerini ellerine aldılar, yazdıkları satırları kimse okuyamadı, değiştiremedi. Bu, sadece onların masalıydı – dışarıya kapalı, içlerine saklı.