Merhaba Ben Plüton

Evrenin dilini çözdüğünü sananlar için tek bir cümle yeter: Her şey birbirini yutmak için dönüyor. Yıldızlar, gezegenler, hatta Plüton bile bu sessiz kurala boyun eğiyor. Ama asıl çarpıcı olan, insanın bu oyunun neresinde durduğu. Sahneye dönen dünyada, herkes bir başkasının hayatını parçalamakla meşgulken, senin suçun ne? Belki de suçsuz olan yok. McMurphy’nin parmağı, sanki doğrudan sana uzanıyor; "Hepimiz birbirimizin celladı değil miyiz?" diye soruyor. Tanrı’nın kusurlu yarattığı bu varlıklar, kendi elleriyle yazdıkları lanetin altında eziliyor. Kainatın düzeni içinde kaybolan insan, aslında kendi cehennemini kuruyor. Peki ya sen? Bu sonsuz tımarhanenin hangi koğuşunda nefes alıyorsun?