Menba‘u’l-Ebhar Fî Riyazî’l-Ebrar & İyilerin Bahçelerindeki Suların Kaynağı

16. yüzyılın önemli mutasavvıf yazarlarından Hazini’nin, III. Murad’a armağan ettiği *Menba‘u’l-Ebhâr fî Riyâzî’l-Ebrâr*, hem tasavvuf tarihi hem de Türk dili açısından eşsiz bir hazine niteliğinde. Fuad Köprülü’nün *Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar* adlı eserinde sıkça atıfta bulunduğu *Cevâhirü’l-Ebrâr* ile aynı döneme ait bu metin, Köprülü’nün bile ulaşamadığı bir kaynak olmasıyla ayrı bir değer taşıyor. Yeseviyye tarikatının son şeyhi olarak bilinen Hazini, bu yapıtında tarikatın derin sırlarını, inanç dünyasını ve ritüellerini özenle aktarırken, Doğu ve Batı Türkçesinin ustaca harmanlandığı bir dil kullanmış. Prof. Dr. Mehmet Mahur Tulum’un titiz çalışmasıyla gün yüzüne çıkan bu filolojik neşir, sadece tasavvuf araştırmacıları için değil, Türkçenin tarihsel evrimine ilgi duyan dilciler için de vazgeçilmez bir başvuru kaynağı. İstanbul’da kaleme alınan eser, okurunu 16. yüzyılın mistik atmosferine.