Meltem Şarkılarını Söylerken

Savaşın gölgesi kasabaya düştüğünde, her şey bir anda değişiverdi. Önce cepheden gelen haberlerle babası ve abisi toprağa verildi; ardından bombardımanlar dedesini, ninesini, annesini aldı götürdü. Komşuların, arkadaşların sesleri kesildi birer birer. Saklambaç oynadığı sokaklar, top oynadığı bahçeler, artık mayın tarlalarına dönmüştü. Kurşunlar, bombalar, ölümün soğuk nefesi her yerdeydi. Açlık, susuzluk, yalnızlık... Acıların en derini bile tatmadan geçmedi içinden. Savaş, kocaman bir oyuna benziyordu belki, ama oyuncaklar gerçekti: kan, gözyaşı ve kaybedilen umutlar. Geride kalan tek şey, ölümün bile unutmak istemediği bir yalnızlıktı.