Meleksel Dokunuşlar

Gece, karanlığın içinde dönüp duran bir mabedin gölgesinde kaybolurken, ölüm beyaz çarşafların arasından sıyrılıp derin bir boşluğa dönüşüyor. Aşk, bedene saplanan keskin bir acı gibi, dudaklardan dökülen sözcüklerle sınırlarını aşıyor. İki tepe arasında koşan çıplak ayaklı kadın, çaresizliğin izlerini toprağa bırakıyor. Yarılan topraktan fışkıran yaşam nefesi, yitirilmiş umutların üzerine yeni bir gün doğuruyor. Bir meleğin dokunuşu, kelimelere su serpiyor; susuz kalan ruhlar yeniden can buluyor. Mabedin üzerinden yükselen havai fişekler, sahte tanrıları korkuyla uyandırırken, çölün yalnızlığına bürünmüş bir el, kirlenmiş ufukları aydınlatıyor. Her şey, sessizlik içinde yeniden şekilleniyor.