Meleklerin Düşleri

Çocukluğumun gölgeleri zihnimde dönüp duruyor. Anılar, kırık bir plak gibi takılıp kalmış; her seferinde aynı yerde, aynı tınıyla. O anı yeniden yaşıyorum: ürkek bakışlarla odasının eşiğinde dikiliyorum, içeri girmeye cesaret edemiyorum. Çünkü geçmişteki o sert oyunları hatırlıyorum – itmeler, kakmalar, çamur toplarının hedefi olmak, havada savrulup sert zemine çakılmak. Dizlerimdeki yaralar, kanayan dudağım, kahkahalar eşliğinde acımasızca tekrarlanan bu anlar... Kardeşler arasındaki sıradan çekişmelerden çok daha öte bir şey bu. Michael’la aramızda, içimi ürperten, karanlık bir zevk vardı sanki. Her şey normal görünse de, altında yatan o gerilim hiç kaybolmadı.