Melek

Gökyüzü, tertemiz ruhlara ayrılmışken, elleri kana bulanmışların, dilleri yalana batmışların orada yeri yokmuş. Bedenleri karanlığa gömülmüş, ruhları lekelenmiş olanlar, sonsuz maviliklerde barınamazmış. Peki ya bu çorak topraklar neden onların olsun? Sarıya boyanmış bu dünyada, neden onlara taht kurulsun? Tanrı’ya sormak gerekmez artık, çünkü bu kirlenmeyi biz seçtik. Onları aramıza aldık, hatta başımıza geçirdik. Saf olanın yerine lekeli olanı koyduk, meleklerin gölgesinde karanlığı yaşattık. Şimdi sorarız: Bu topraklar, bu kirlenmiş ellerle nasıl arınacak?