Meleğin Gölgesi

Gençlik yıllarımda başladığım, yıllardır yalnız başıma oynadığım bir oyun bu. Evcilik desem, öyle değil; sahici bir şey sanki. Oyunlar er geç biter ya, bu da öyle oldu işte. Akşam karanlığı çökmeden, anneler seslenmeden ya da oyuncaklar yüzünden kavga çıkmadan önce dağılır çocuklar. Bizimkiyse farklıydı. Ben aceleci ve suçlu, sen aceleci ve tertemiz. Ne zaman başladı, ne zaman bitti, hiç anlayamadım. Bir gölge gibiydi, bazen melek gibi görünse de.