Melce & Bir Adamın Altmış Dakikası

Otuz beş yaş, hayatın tam ortasında değil belki ama dönülmez bir eşiğinde duruyor adam. Aşk da tıpkı kader gibi, bazen bir coğrafya kadar uzak ve kaçınılmaz. Ölümün soğuk nefesi altında, var olmanın anlamını ararken ona tutundu; oysa varlık, yokluğun sessiz hasretiyle doluymuş meğer. Resmini bir kitap sayfasına sakladı, sensizliğin ağırlığını boynuna doladı. Yanında uzanırken bile, sesindeki her kelime zihnine kazınmıştı. Anıların gölgesinde, güneşin ışığı gözlerine galebe çalıyordu sanki. Kısacık bir saat, bir ömrün yükünü taşıyordu.