Mektuplar 9

Bazı anlar öyle sarsıcı gelir ki, yılların emeği bir anda siliniverir. Küçük adımlarla kurulan her şey, ansızın gelen bir fırtınayla yok oluverir. İnsan, umutsuzluğa kapılmamak için kendini zor tutar. Yine de unutmamak gerekir: Sel geçse de kum kalır, iz bırakır. Önemli olan, elimizden geleni yapıp tohumları toprağa serpmek. Gerisini büyüten, yeşerten bir güç var. Bu yolculukta umut, insana yeniden kuvvet verir. Eğer sonunda hayır yoksa, iyiye giden bir sonuç olmasa, kim bu kadar çabayı boşuna harcar? Sırf onun hoşnutluğu için, kirli yollara bile girilmez mi? Bu düşünceler, insanın içindeki ateşi yeniden alevlendirir. Gayret, her şeye rağmen sürdürülür.