Mektuplar 2

Samiha Ayverdi ile Annemarie Schimmel arasında yarım yüzyıla yakın bir süreyi kapsayan mektuplar, iki düşünürün iç dünyalarına açılan samimi bir pencere sunuyor. 1953’ün soğuk Aralık günlerinde başlayan bu yazışmalar, Ayverdi’nin vefatına dek kesintisiz devam eder. Sayfalarda, hayatın küçük mucizelerine duyulan hayranlıkla birlikte, insan doğasının karmaşık yüzleri de gün yüzüne çıkar. Ayverdi’nin bir sabah parmağına konan kelebeğin sevincini paylaştığı satırlar, meslektaşlarının anlayışsızlığı karşısında duyduğu burukluğu gölgede bırakır: "Bir kelebeğin sevgisi, yalan dolanla dolu bir dünyada bile umudu diri tutar." Schimmel ise dostunun yaşadığı zorluklara ortak olurken, insanın zaaflarına dair derin bir farkındalık sergiler. Kıskançlık, kibir ya da yalan gibi kötülüklerin, ruhun derinliklerinde kök salmış eğilimlerden beslendiğini vurgular. Yine de umutsuzluğa kapılmaz; çünkü aşkın ve imanın gücü,.