Mektuplar 10

Samiha Ayverdi, yazma eylemini ilahi bir görev olarak görmüş ve bu sorumluluğu yerine getirdikten sonra eserleriyle ilgilenmeyi gereksiz bulmuştur. Yazdıklarını temize çekip bir kenara koymakla yetinmiş, basım sürecini ise zahmetli bir yük olarak değerlendirip uzak durmuştur. Bu yüzden pek çok yazısı, yıllarca dosyalarında beklemiş, hatta bunlardan neredeyse hiç söz etmemiştir. Yazmak, onun için bir ibadet gibi olmuş; gerisi ise önemsiz ayrıntılar olarak kalmıştır.