Mekanım Datça Olsun

Can Yücel’in kaleminden çıkan bu özel eser, şairin Datça’ya olan derin bağını ve orada geçirdiği günleri samimi bir dille anlatıyor. Toprağına nar ağacı diktiği bu köşe, sadece bir mekan değil, aynı zamanda umudun ve geleceğin simgesi olarak karşımıza çıkıyor. Ağacın henüz çiçek açmamış olması, Yücel’in sabrını ve inancını yansıtırken, Datça’nın Keşmir’e uzanan bir köprü gibi Hint kültürüyle olan bağını da gözler önüne seriyor. Yazar, sevgiyle ekilen her tohumun bir gün meyve vereceğine olan inancını, sıcak ve içten bir anlatımla okurla paylaşıyor. Datça’nın doğası, insanları ve şairin oradaki yaşam serüveni, sayfalar arasında adeta can buluyor.