Mekan Yaratmak

Beynimiz, etrafımızdaki dünyayı anlamlandırmak için sürekli bir çaba içinde. Her adımımızda, her bakışımızda, hatta sessizce dururken bile, mekânı algılama biçimimiz karmaşık bir dansa dönüşüyor. Jennifer Groh’un çalışması, bu görünmez sürecin perde arkasını gözler önüne seriyor: Nesnelerin yerini nasıl saptadığımızı, mesafeleri nasıl ölçtüğümüzü, hatta kendi bedenimizin uzaydaki konumunu nasıl fark ettiğimizi anlamak, aslında beynin mikroskobik hücrelerindeki elektriksel faaliyetlerin bir sonucu. Görme, işitme, dokunma gibi duyuların yanı sıra bellek ve bilinç de bu algıda rol oynuyor. Groh, deneylerle desteklediği araştırmasında, mekân algısının sadece bir yön bulma meselesi olmadığını, zihnimizin derinliklerinde nasıl şekillendiğini ve düşüncelerimizi, hayallerimizi, hatta kararlarımızı nasıl etkilediğini ortaya koyuyor. Beynin bu olağanüstü yeteneği, aslında yaşamın her anında farkında olmadan kullandığımız bir mucize.