Mehmet Akif

Birinci Dünya Savaşı'nın acımasız pençesi, koskoca bir imparatorluğu darmadağın etmişti. Artık sokaklarda yankılanan tek şey, gözyaşı ve hüzün dolu ağıtlardı. Anadolu'nun bağrından kopup cepheye koşan gençler, analarının dualarıyla son kez kucaklaşıyordu belki de. Bu kara günlerin ortasında, Mehmet Akif'in yüreği de yanıyordu; ama o, acısını dizelere dökmeyi seçti. Kalemiyle yaraları sarmaya, umutsuz gönüllere ümit taşımaya çalıştı. Şiirleri, cephelerdeki yaralı yürekleri teselli ederken, kendi hayatı da bir destan gibi akıp gitti. Onu yalnızca "İstiklal Şairi" diye anmak yetmez; çünkü Akif, kelimeleri kadar yaşantısıyla da bir şiir yazdı. Her satırıyla, her adımıyla...