Meğer Ömür Dört Mevsimmiş

Fariz Erdoğan, yıllar önce kaybettiği babasının ardından yazdığı şiirlerle, geride kalanların yüreğinde açılan boşluğu kelimelere döker. Bir ilkbahar günü sessizce vedalaşılan o an, zamanla derinleşen bir özlemle yeniden canlanır satırlarında. Eski bir defterde bir araya gelen bu dizeler, kaybın ardından geriye kalanları; izleri, sözleri ve eksilen sevgiyi anlatır. "Hayat geçer, izi kalır" diyerek, yokluğun gölgesinde bile varlığın izlerini sürer. Babasının ardından iki oğlunun hissettiği gibi, bu şiirler de acının zamanla nasıl yumuşadığını, ama tamamen silinmediğini fısıldar. Her dizede, ayrılığın soğuk rüzgârı eserken, geride kalanların sıcaklığı da duyulur.