Meçhul Kuvvetlere Kurban

Edebiyatımızın unutulmuş köşelerinde, tozlu raflara sıkışmış bir sır gibi duran bu roman, ilk kez Latin harfleriyle gün yüzüne çıkıyor. Yaşlı bir adamın ağzından dökülen sözlerle başlıyor her şey: "Öncelikle şunu bilmenizi isterim, aklım başımda. Sağlığım yerinde, delilikle uzaktan yakından alakam yok. Yalnızca yaşlandım – hem de öyle bir yaşlandım ki, kaç yıl geçtiğini bile kestiremiyorum. Seksen mi, yüz mü, belki yüz yirmi? Ne bir belge, ne bir tanık, ne de hatıra var elimde. İhtiyarlığım, sanki bir anda üzerime çöktü; daha dün gençtim, bugün ise bu haldeyim." Selim Nüzhet Gerçek’in, Claude Farrère’in *La Maison des Hommes Vivants* adlı eserinden esinlenerek kaleme aldığı *Meçhul Kuvvetlere Kurban*, 1922’de *İleri* gazetesinde bölümler halinde yayımlanmış, ardından kitaplaşmıştı. Türk edebiyatında gotik öğeleri bu denli çarpıcı ve net biçimde işleyen ilk romanlardan biri olarak öne çıkıyor. Korku, gizem.