Mavna

Ozan Can Özübal, edebiyatın "nasıl yazılmalı" kuralcılığına kulak asmadan, kendi yolundan ilerleyen nadir yazarlardan. *Mavna*, bu duruşun en taze örneği. Adından başlayalım: Mavna, bir yük taşıyıcısı; ne bir amacı var ne de kendi iradesiyle hareket edebiliyor. Özübal’a göre modern insanın hali tam da bu – başkalarının çizdiği rotada, anlam arayışının yükünü taşımak. Romanın merkezinde, *Yarım Kalmış İşler Kumpanyası* var. Bu tuhaf topluluğun lideri Fikret M, insanlara günlük roller dağıtarak hayatlarına bir düzen getirmeyi vaat ediyor. Ta ki bir gün ansızın ortadan kaybolana dek. Onun yokluğunda, rollerini kaybedenler panikle kapısına yığılır. Acaba hepimiz, ekranlardan ya da toplumdan dayatılan "anlamlı hikâyeler"in figüranları mıyız? Fikret M’nin kaybı, bu soruyu daha da yakıcı kılıyor. Özübal, 104 sayfada, varoluşun boşluğunu ve anlam arayışını, mizahla örülü bir gerilimle aktarıyor. Mavna, sadece.