Maviş

Atatürk, Yalova gezilerinden birinde limana yakın bir yerde göğe doğru uzanan koskoca bir çınar ağacıyla karşılaşır. Ağacın görkemi karşısında hayran kalır. Öyle ki, bu etkileyici çınarın yanına, dinlenmek için küçük bir ahşap ev yaptırır. Zaman içinde, bir başka ziyaretinde ağacın altında testereyle bekleyen bahçıvanı fark eder. Merakla sorduğunda, bahçıvanın yanıtı basittir: "Paşam, rüzgârlı havalarda çınarın dalları eve çarpıp zarar veriyor, o yüzden keseceğim." Atatürk bu sözlerden hiç memnun olmaz. Önce duvara vuran dalları inceler, ardından evin çevresini dolaşır. Sonunda bahçıvana dönüp, "Hayır, kesme," der. Aklında, doğaya ve ağaca olan sevgisini gösteren farklı bir çözüm belirmiştir. Bu olay, Atatürk’ün doğaya duyduğu derin saygının ve sevginin en güzel örneklerinden biri olarak hafızalara kazınır.