Mavi Turnalar

Gurbetin soğuk rüzgârları, yüreğine sığınacak bir liman arıyor. Elleri henüz ekmek tutmamışken, sen hep onun sırtını sıvazlamıştın; omuzlarında taşıdığı sorumluluk, evlat sevgisinin ağır yüküydü. Şimdi uzaklarda, Almanya’nın gri gökyüzü altında, bir gün karşına dikilip "Artık yeter, dinlen" demek istiyor. Senin kaderin, başkaları için yaşamanın sessiz kahramanlığıydı. Gözlerindeki o derin hüznü, çocuk yüreğiyle nasıl da içine çeken biriydin. Mektupların, baharın taze kokusunu taşıyan yıldızlar gibiydi. Her satırında, senin o sakin sesin yankılanır, yaralı gönüllere umut serperdi. Seninle öğrendim sevmeyi, karşılıksız kalmayı, gerektiğinde vedalaşmayı. Gözlerindeki gökyüzü, yüreğimdeki en güzel anıların kaynağıydı. Ne kadar asilsin, ne kadar gurbetsin... Şimdi hüzün kapıda beklerken, ağlamanın da bir değeri olsun istiyorum. Sana sarılmak, o ten kokusunu yeniden içime çekmek... Sen, benim dervişimdin,.