Mavi Ortaklığı

Denizin mavisiyle gökyüzünün mavisi arasında bir yerde, özgürlüğün ve aşkın izini sürüyor iki yalnız kalp. Çay bardaklarında buharlaşan anılar, martıların kanat çırpışlarıyla savrulurken, sahilde el ele yürüyenler, balıkçıların "vira bismillah" nidalarını bekletiyor. Oysa keşke bir nazar boncuğu olsaydı takılacak, gözyaşları yerine dizeler dökülseydi. Şimdi kalabalıkların içinde bile yalnızlar; aynı mavilikte düşler kurup, aynı dalgaların kucağında huzur arıyorlar. Peki bu iki maviyi birleştiren neydi? Bir kürek, bir kayık ve sevmenin sınırsız cesareti değil mi? Mavi, özgürlüktü; mavi, sevmekti.